Πέμπτη, Οκτωβρίου 15, 2015
Η εισήγηση να δημιουργηθεί ένα Ταμείο Ασφάλισης για όλους και η εναλλακτική. Γιατί βάζει στο τραπέζι την επιλογή των «εικονικών λογαριασμών καθορισμένων εισφορών» και πώς θα υπολογίζεται η σύνταξη. Ο ρόλος της κοινωνικής σύνταξης και το «μαξιλάρι».
Ριζικές αλλαγές στο σύστημα συνταξιοδότησης εισηγείται η επιτροπή Σοφών που συνέστησε ο Γιώργος Κατρούγκαλος. Χωρίς να προχωρά σε εξειδίκευση των μεγεθών, προτείνει ενοποιήσεις ταμείων και νέο σύστημα για τον υπολογισμό των συντάξεων.
«Οι διαχρονικές ενοποιήσεις των ασφαλιστικών δομών που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ήταν κυρίως επιφανειακές και ορισμένες φορές, λόγω του ελλιπούς σχεδιασμού τους, βιαστικές. Χωρίς ουσιαστική προετοιμασία και προσαρμογή, αλλά με υποχωρήσεις συχνά σε συνδικαλιστικές πιέσεις, ήταν αναποτελεσματικές και δημοσιονομικά επιβλαβείς», αναφέρεται. «Μια συνολική αξιολόγηση είναι ότι οι αλλαγές από το 2010 αποτελούν μια ημιτελή μεταρρύθμιση».
Όπως σημειώνει, στην προσπάθεια αύξησης των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων, η διεύρυνση της ασφαλιστικής βάσης είναι μία διέξοδος. Με βάση την ελληνική πραγματικότητα, τρεις είναι οι κύριες κατευθύνσεις που μπορεί να επιτευχθεί αυτό: η πρώτη είναι η αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής με την καταπολέμηση της αδήλωτης και ανασφάλιστης εργασίας, η δεύτερη είναι η επιβολή ασφαλιστικών εισφορών σε πρόσθετα εισοδήματα από εργασία που δεν υπάγονται σε ασφαλιστικές κρατήσεις, και η τρίτη είναι η αύξηση των απασχολούμενων με τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.
Ενας φορέας για όλους τους ασφαλισμένους…
Ο στόχος θα πρέπει να είναι ένας εθνικός φορέας κοινωνικής ασφάλισης με ένταξη σε αυτόν όλων των φορέων κύριας, επικουρικής ασφάλισης και εφάπαξ παροχών (διοικητική ενοποίηση), μετά από ουσιαστική ενοποίηση του υπάρχοντος καθεστώτος κοινωνικής ασφάλισης.Στην προοπτική αυτή, το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μετεξελίσσεται σε Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης.
Δεν πρέπει να γίνει δεκτή καμία εξαίρεση, γιατί διαφορετικά το εγχείρημα της ενοποίησης θα υπονομευθεί στο σύνολό του. Όσον αφορά στις εισφορές:
-Eνιαία ποσοστά εισφορών και βάση υπολογισμού τους α) για κύρια σύνταξη, β) για επικουρική σύνταξη και γ) για εφάπαξ παροχές, με μόνη διάκριση αυτή σε μισθωτούς και αυτοτελώς απασχολούμενους.
-Yποχρέωση για δήλωση των ασφαλιστικών εισφορών όλων των φορέων κύριας, επικουρικής ασφάλισης και εφάπαξ μέσω μιας ενοποιημένης διαδικασίας.
-Aνάθεση στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ/ΚΕΑΟ της βεβαίωσης και είσπραξης των ασφαλιστικών εισφορών.
** Όσον αφορά στις παροχές:
α) Κατάργηση των οριζόντιων περικοπών των συντάξεων διότι υποσκάπτουν την ασφαλιστική συνείδηση, δημιουργούν κίνητρο για εισφοροδιαφυγή και για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, υπονομεύουν το ασφαλιστικό σύστημα.
β) Καθιέρωση ενιαίου τρόπου υπολογισμού της σύνταξης, κύριας και επικουρικής, για παλιούς και νέους ασφαλισμένους, αφού προηγουμένως καθοριστεί με Αναλογιστική Μελέτη το ποσοστό κατά το οποίο τόσο η κάθε σύνταξη χωριστά, όσο και όλες από κοινού, θα αναπληρώνουν τις αποδοχές του ασφαλισμένου.
γ) Ανακαθορισμός, κατ' επιταγή των αρχών της συμμετοχικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης των γενεών, των συντάξεων των ήδη συνταξιούχων με αναφορά στον νέο, ενιαίο τρόπο υπολογισμού της κύριας και επικουρικής σύνταξης για παλαιούς και νέους ασφαλισμένους.
Πώς θα καθορίζονται οι συντάξεις (βασική πρόταση)
«Καμία λύση δεν είναι ανώδυνη. Όλες έχουν πλεονεκτήματα που πρέπει να προβληθούν και μειονεκτήματα που δεν μπορούν να αποσιωπηθούν», σημειώνει η επιτροπή. Το μοντέλο που προκρίθηκε είναι εκείνο των εικονικών λογαριασμών καθορισμένων εισφορών.Α. ΕΙΚΟΝΙΚΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ (NCD)
Σύμφωνα με την επιλογή αυτή, το σύστημα των συντάξεων είναι διανεμητικό με καθορισμένες εισφορές (Pay-As-You-Go Notional Defined Contributions). Βασίζεται στη λειτουργία Ατομικών Λογαριασμών «νοητής κεφαλαιοποίησης» (Individual Notional Accounts). Το σύστημα διαφοροποιείται από την κεφαλαιοποίηση σε δύο βασικά σημεία: ο δείκτης ο οποίος αποτελεί το εικονικό επιτόκιο ορίζεται από τον νομοθέτη -το σύστημα παραμένει δημόσιο- και όχι από την αγορά, ενώ η συσσώρευση των εισφορών είναι εικονική, αφού το συσσωρευμένο κεφάλαιο χρησιμοποιείται για την πληρωμή των τωρινών συνταξιούχων. Με αυτό τον τρόπο, οι συντάξεις γίνονται αυστηρά αναλογικές προς το εικονικό ποσό των συσσωρευμένων εισφορών. Το σύστημα αυτό υποστηρίζεται από μια εγγυημένη κοινωνική (εθνική) σύνταξη για εκείνους τους ασφαλισμένους που δεν θα έχουν την ολοκληρωμένη εργασιακή διαδρομή.
Η βασική ιδέα του προτεινόμενου συστήματος που στοχεύει στην πραγματοποίηση της ανταποδοτικής δικαιοσύνης είναι απλή: ο εργαζόμενος συσσωρεύει σ’ έναν ατομικό λογαριασμό όλες τις εισφορές της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας. Οι ασφαλιστικές εισφορές που συγκεντρώνονται στην ατομική μερίδα του ασφαλισμένου τοκίζονται με το παραπάνω εκάστοτε εικονικό επιτόκιο και σχηματίζουν το συνταξιοδοτικό κεφάλαιο. Είναι το κράτος εκείνο που εγγυάται τη λειτουργία ενός τέτοιου συστήματος. Τον επενδυτικό κίνδυνο από την αξιοποίηση των εισφορών δεν φέρει ο ίδιος ο ασφαλισμένος, κάτι που θα συνέβαινε αν το σύστημα ήταν αμιγώς κεφαλαιοποιητικό. Ως εικονικό επιτόκιο συνήθως επιλέγεται ένα μέγεθος που συνδέεται με μακροοικονομικές παραμέτρους (ποσοστιαία μεταβολή των αποδοχών των ασφαλισμένων ή ποσοστιαία μεταβολή του ΑΕΠ).
Κάθε χρόνο οι ασφαλισμένοι λαμβάνουν επίσημη ενημέρωση για το ποσό του συσσωρευμένου ασφαλιστικού τους κεφαλαίου. Η ενημέρωση αυτή μπορεί να γίνεται και ηλεκτρονικά. Έτσι, διασφαλίζεται η πλήρης διαφάνεια στη λειτουργία του συστήματος. Ο ασφαλισμένος μπορεί να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή την κατάσταση της ατομικής του μερίδας. Στο νέο σύστημα δεν ενυπάρχουν οι δυσμενείς επιπλοκές από την εφαρμογή του μηχανισμού της διαδοχικής ασφάλισης.
Στο τέλος του ενεργού βίου το σχηματισθέν κεφάλαιο αποτελεί το μέτρο της εισφοροδοτικής προσπάθειας του εργαζομένου (σύστημα καθορισμένων εισφορών). Ισχύει η αρχή της ισοδυναμίας, που σημαίνει, κατά τη συνταξιοδότηση, ότι η συσσωρευμένη αξία των εισφορών ισούται με την παρούσα αξία των μελλοντικών καταβολών της σύνταξης.
Δεν θα τίθεται θέμα ποινών πρόωρης συνταξιοδότησης, όπως αυτές του υπάρχοντος συστήματος, ενώ παρέχεται η ευελιξία για μερική απασχόληση κατά την περίοδο της συνταξιοδότησης. Γενικά, το σύστημα των εικονικών λογαριασμών επιτρέπει την ελαστική συνταξιοδότηση, την επιλογή δηλαδή από τον ίδιο τον ασφαλισμένο της στιγμής συνταξιοδότησής του, πάνω από ένα καθορισμένο όριο ηλικίας.
Η κρατική χρηματοδότηση περιορίζεται στην καταβολή των αναλογουσών εισφορών για τους ανέργους, για όσους ασθενούν, για εκείνους που ανατρέφουν παιδιά ή φροντίζουν ηλικιωμένους κ.λπ. Δηλαδή, το κράτος πιστώνει τον εικονικό συνταξιοδοτικό λογαριασμό των ασφαλισμένων που αδυνατούν να εισφέρουν για κοινωνικούς λόγους που αναγνωρίζεται ότι χρήζουν προστασίας. Η προηγούμενη συμμετοχή του κράτους αποτελεί έκφανση του κοινωνικού του χαρακτήρα.
Οι εισφορές υπολογίζονται επί των αποδοχών που καταβάλλονται από τον εργοδότη και τον εργαζόμενο. Όσον αφορά τους αυτοαπασχολούμενους, προτείνεται να καταργηθούν οι κλίμακες τεκμαρτών ασφαλιστέων αποδοχών και οι εισφορές να υπολογίζονται επί του πραγματικού τους εισοδήματος από την απασχόληση. Η είσπραξη θα γίνεται από τις Οικονομικές Υπηρεσίες του κράτους. Άλλωστε, το ΚΕΑΟ αποτελεί το πρώτο βήμα μιας μεταρρύθμισης με τελικό στόχο την πλήρη ενσωμάτωση των εσόδων των ασφαλιστικών οργανισμών στη φορολογική διοίκηση.
Β. ΜΙΑ ΕΘΝΙΚΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΤΑΞΗ (ΚΑΘΕΤΗ ΙΣΟΤΗΤΑ), ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ
Με την καθιέρωσή της, η εθνική σύνταξη θα αποκτήσει αυτοτέλεια και θα αποχωριστεί από το πλαίσιο των ασφαλιστικών (αναλογικών) παροχών του κάθε φορέα. Έτσι, θα γίνει ευκολότερη η επικέντρωση στην αναδιανεμητική λειτουργία του κοινωνικού τμήματος της σύνταξης. Η εθνική σύνταξη δεν μπορεί να σχεδιαστεί κατά τρόπο ασύνδετο προς το όλο συνταξιοδοτικό οικοδόμημα. Ειδικότερα, η εθνική και η αναλογική σύνταξη θα πρέπει να σχεδιαστούν ως ένα δίδυμο, ως δύο τμήματα που θα λειτουργούν συμπληρωματικά. Η κοινωνική σύνταξη πρέπει να καθοριστεί σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να προστατεύει όσους δεν έχουν ένα συνεχή και πλήρη ασφαλιστικό βίο (ατυπικές μορφές απασχόλησης, διαστήματα ανεργίας). Γενικά, όσα συνταξιοδοτικά συστήματα εισήγαγαν μηχανισμούς αναλογικής σύνταξης, έλαβαν συγχρόνως μέριμνα για την εγγύηση μιας κοινωνικής σύνταξης.
Η εθνική σύνταξη δεν θα πρέπει να περιορίζεται σ’ ένα στοιχειώδες ποσό, ιδιαίτερα σε μια εποχή βαθιάς οικονομικής κρίσης με ασυνεχή ιστορικά ασφάλισης, μικρή συσσώρευση ασφαλιστικού «πλούτου», χαμηλούς μισθούς (εργαζόμενοι φτωχοί, απλήρωτοι εργαζόμενοι, μακροχρόνια άνεργοι). Στην παρούσα κατάσταση της αγοράς εργασίας η αδιάκοπη εργασιακή σχέση όλο και σπανίζει, ενώ ανθίζουν οι ατυπικές μορφές απασχόλησης. Κατά συνέπεια, το ύψος της εθνικής δεν είναι δυνατόν να προσδιορίζεται με απόλυτους δημοσιονομικούς όρους, αλλά με κοινωνικούς δείκτες.
Η επιτυχία του μέτρου της εθνικής σύνταξης θα εξαρτηθεί από την εύστοχη αναδιανεμητική της λειτουργία προς άτομα που βρίσκονται κάτω από ένα ανεκτό επίπεδο διαβίωσης. Ειδικότερα, η εθνική σύνταξη οφείλει να υπηρετεί ένα σαφή στόχο. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να είναι άλλος από τη διασφάλιση ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης. Η εθνική σύνταξη θα πρέπει να παρέχει στους ηλικιωμένους τα μέσα μιας ανεκτής διαβίωσης. Το ποσό της εθνικής σύνταξης, στο οποίο θα έχουν δικαίωμα όλοι οι συνταξιούχοι, θα κλιμακώνεται ανάλογα με το ύψος της αναλογικής σύνταξης και τα μέλη οικογένειας. Έτσι, η εθνική/κοινωνική σύνταξη θα πρέπει να μειώνεται προοδευτικά, όχι μόνο όταν αυξάνει η αναλογική σύνταξη, αλλά κι όταν αυξάνει το ατομικό και οικογενειακό εισόδημα του δικαιούχου. Αντίθετα, με την αποδοχή μιας «οικουμενικής» εκδοχής (χωρίς εισοδηματικά κριτήρια), το μόνο που θα πετυχαίναμε, θα ήταν να συμπιέσουμε το ύψος της εθνικής σύνταξης σε χαμηλά επίπεδα λόγω του υψηλού κόστους της.
Γ. ΕΝΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ (ΤΑΜΕΙΟ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ
Προτείνεται η δημιουργία ενός αποθεματικού (buffer fund) που θα υποστηρίξει το νέο σύστημα, κυρίως κατά τη μεταβατική περίοδο. Το κεφάλαιο αυτό θα τροφοδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό, την περιουσία των Ταμείων, καθώς και από τους συμπληρωματικούς πόρους που θα μπορέσει να κινητοποιήσει το Κράτος, για την περίοδο μέχρι το 2050. Ένας νέος τέτοιος πόρος μπορεί, λ.χ., να είναι μια εισφορά στους υψηλά αμειβόμενους ή ένας τραπεζικός φόρος ή ένας φόρος στις μεγάλες περιουσίες και γενικά ένας φόρος εκεί που συγκεντρώνεται, παρά την κρίση, ο πλούτος. Επίσης, στο ταμείο θα μπορούσε να κατευθυνθεί η αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν οι φορείς από το PSI.
Ειδικότερα, το αποθεματικό αυτό: α) θα απορροφά τις ασφυκτικές οικονομικές πιέσεις προκειμένου οι συντάξεις να μείνουν σ’ ένα αξιοπρεπές επίπεδο. Οι απαιτούμενοι συμπληρωματικοί πόροι για την περίοδο 2016-2050 θα εκτιμηθούν άμεσα με βάση σχετική αναλογιστική μελέτη. Ενδεχομένως, θα πρέπει να εντοπιστούν και άλλοι πόροι πέραν των γενικών φορολογικών εσόδων, β) θα συμβάλει στη χρηματοδότηση των παροχών της μεταβατικής περιόδου. Η μεταβατική περίοδος απαιτεί ένα κεφάλαιο-μηχανισμό που θα την υποστηρίζει.
Το εναλλακτικό σενάριο
Ένα εναλλακτικό σενάριο για τις συντάξεις προβλέπει την παραμονή στη λογική του διανεμητικού συστήματος καθορισμένων παροχών με βελτιωτική παρέμβαση στις παραμέτρους του, καθώς και στις μεταβατικές περιόδους (συντομεύεται η μετάβαση). Η αρχιτεκτονική του ν. 3863/10 και 3865/10 στηρίζεται στη διχοτόμηση της σύνταξης σε δύο τμήματα, τη βασική και την αναλογική. Το σύστημα αυτό σε σχέση με το ισχύον είναι πιο αναλογικό: λαμβάνει ως βάση τις αποδοχές όλου του εργασιακού βίου και μειώνει τους συντελεστές αναπλήρωσης. Η βασική σύνταξη, σύμφωνα με τους ν. 3863/10 και 3865/10 χορηγείται χωρίς εισοδηματικά κριτήρια.* Δείτε όλο το πόρισμα
===============================
Αυτοί είναι οι 12 σοφοί του Κατρούγκαλου που αποφασίζουν για τις τύχες όλων των συνταξιούχων
Ο αρμόδιος υπουργός Εργασίας μέσα στον Αύγουστο συγκρότησε την επιτροπή με σκοπό την επεξεργασία και υποβολή προτάσεων για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος.
Ωστόσο στις αρχές Σεπτεμβρίου η «Εφημερίδα των Συντακτών» αποκάλυψε το βασικό σενάριο πάνω στο οποίο δούλεψε η Επιτροπή Σοφών που είναι η ιδέα της καθιέρωσης συστήματος νοητής κεφαλαιοποίησης αναδιανεμητικού χαρακτήρα, το οποίο κατά τους υπολογισμούς της εφημερίδας οδηγούσε σε συντάξεις 600 ευρώ για τους περισσότερους ασφαλισμένους.
Κάθε ασφαλισμένος δηλαδή διαθέτει έναν ατομικό λογαριασμό μέσω του οποίου «κτίζει» το ποσό της σύνταξης του ανάλογα με τις εισφορές που καταβάλει. Μέσω της νοητής κεφαλαιοποίησης θα παρακρατείται ένα ποσό βάσει εισοδηματικών κριτηρίων υπέρ της ενίσχυσης του ασφαλιστικού συστήματος. Το ποσό της σύνταξης που θα προκύπτει από το σύστημα νοητής κεφαλαιοποίησης θα προστίθεται στην εθνική σύνταξη η οποία θα χρηματοδοτείται από τη φορολογία.
Τότε εν μέσω προεκλογικής περιόδου ο κ. Κατρούγκαλος έκανε λόγο για προβοκάτσια και για δημοσίευμα που δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα.
Ωστόσο τις τελευταίες μέρες το κλίμα καλλιεργήθηκε για να έρθει η πρόταση της επιτροπής των σοφών με δηλώσεις. Χαρακτηριστικότερα είναι όσα είπε ο υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Αναστάσιος Πετρόπουλος στη Βουλή ο οποίος περιέγραψε με μελανά χρώματα την κατάσταση στο ασφαλιστικό χαρακτηρίζοντας το σύστημα «ετοιμόρροπο». Δήλωσε, μάλιστα, ότι χρειάζονται άμεσα μέτρα για να αποφευχθεί η κατάρρευση του συστήματος το 2030.
Η 12μελής επιτροπή «σοφών» αποτελείται από τα εξής μέλη:
Τα μέλη που την αποτελούν είναι τα παρακάτω:1. Αννα Λιγωμένου, Αντιπρόεδρος Ελεγκτικού Συνεδρίου, ως Πρόεδρος.
Η κυρία Λιγωμένου είναι αριστούχος της Νομικής Σχολής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με άριστες μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Δίκαιο, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε ως ασκούμενη στο νομικό τμήμα της ΕΡΤ. Απόφοιτος της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, με οικονομικές σπουδές στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στα Χρηματοοικονομικά. Γνωρίζει Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Υπήρξε υπότροφος του ΙΚΥ και μεταπτυχιακή υπότροφος του Ινστιτούτου Δικονομικών Μελετών και Ερευνών κατά την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής «Το Πειθαρχικό Δίκαιο των Δικαστών». Διορίστηκε ως δικαστής στο Ελεγκτικό Συνέδριο το 1989. Προήχθη σε αντιπρόεδρο του Ανώτατου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου το 2014.
2. Βασίλης Ανδρουλάκης, Δικαστής Συμβουλίου της Επικρατείας.
3. Διονύσιος Γράβαρης, Καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής.
Ο Διονύσης Γράβαρης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954 και μεγάλωσε στις γειτονιές της. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Ελλάδα και στον Καναδά και από το 1985 δίδαξε αρχικά στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Σήμερα είναι καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Από το 2008 είναι επιστημονικός διευθυντής στο Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ. Υπό την τελευταία του ιδιότητα έχει επιβλέψει την εκπόνηση μελετών για την κατάσταση των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων στην περίοδο της κρίσης. Ήταν υποψήφιος με τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη για το Δήμο της Αθήνας.
4. Ξενοφών Κοντιάδης, Καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας.
Ο Ξενοφών Κοντιάδης γεννήθηκε το 1967 στη Χαϊδελβέργη. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Μόναχο. Δικηγόρος Αθηνών από το 1992. Δίδαξε στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ως επίκουρος και εν συνεχεία αναπληρωτής Καθηγητής) από το 1998 και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου από το 2004, όπου εκλέχθηκε το 2006 πρωτοβάθμιος Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας. Διευθυντής του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών (2008-2010) και Κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών (2010-2014). Από το 1995 Επιστημονικός Διευθυντής και από το 2006 Πρόεδρος Δ.Σ. του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου – Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου, θέση στην οποία διαδέχθηκε τον δάσκαλό του, συνταγματολόγο Δημήτρη Θ. Τσάτσο. Συγγραφέας 20 βιβλίων και περισσότερων από 130 μελετών στα ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και ιταλικά. Κριτής πολλών διεθνών επιστημονικών περιοδικών και διευθυντής επιστημονικών σειρών. Προσκεκλημένος ομιλητής σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Τακτικός αρθρογράφος στον ημερήσιο τύπο, με περισσότερα από 400 άρθρα.
5. Κωνσταντίνος Κρεμαλής, ομ. Καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας.
O Κωνσταντίνος Κρεμαλής γεννήθηκε στο Βόλο το 1947. Πραγματοποίησε νομικές σπουδές στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Μονάχου και Βιέννης. Είναι Δικηγόρος παρ” Aρείω Πάγω ειδικευμένος σε θέματα Εργατικού Δικαίου, Κοινωνικού Δικαίου, Ασφαλιστικού Δικαίου και Δικαίου της Υγείας. O καθηγητής Κρεμαλής είναι Διευθυντής του Εργαστηρίου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υγείας και Πρόνοιας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
6. Σταυρούλα Κτιστάκη, Δικαστής Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η Σταυρούλα Κτιστάκη σπούδασε στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών (Ν.Ο.Ε.) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έλαβε πτυχίο Νομικής και πτυχίο Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών της Σχολής αυτής. Έλαβε DΕΑ Δημοσίου Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Paris I – Pantheon – Sorbonne όπου και εκπόνησε διδακτορική διατριβή (1990) με θέμα: «L” evolution du controle juridictionnel des motifs de l” acte administratif» και με βαθμό άριστα.
7. Φρόλη Κουσκουνά, Πρόεδρος Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής.
8. Σπύρος Μαρκάτης, Δικαστής Συμβουλίου της Επικρατείας.
9. Δημήτριος Μπούρλος, Δικηγόρος, εξειδικευμένος σε συνταξιοδοτικά θέματα.
Ο κ. Δημήτριος Μπούρλος, είναι γνωστός εργατολόγος και από το έτος 1984 εκδότης του περιοδικού «ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΙΚΑ». Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Επιτροπής για την Διαδοχική Ασφάλιση, μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για το Ασφαλιστικό, Πρόεδρος της Επιτροπής Κωδικοποίησης Κανονισμών Ι.Κ.Α. και μέλος πολλών επιτροπών που έχουν συσταθεί για το Ασφαλιστικό. Γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας το 1957.
10. Μιλτιάδης Νεκτάριος, Καθηγητής Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης.
Ο Μιλτιάδης Νεκτάριος είναι πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της International Life ΑΕΑΖ,. Είναι αναπληρωτής καθηγητής του Τμήματος Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Έχει εργασθεί ως Διευθύνων Σύμβουλος στην Χρηματιστηριακή Βορείου Ελλάδος (1991-1993), Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Ασφαλιστικής (1993-1999) και Διοικητής του ΙΚΑ (1999-2004) επί κυβέρνησης Κ. Σημίτη. Έχει επίσης διατελέσει Πρόεδρος της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (1993-1996) και Πρόεδρος της ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών (2000-2004). Είναι γνωστή προσωπικότητα στον χώρο της Κοινωνικής και Ιδιωτικής Ασφάλισης καθώς και συγγραφέας αρκετών βιβλίων.
11. Αθηνά Πετρόγλου, Δικηγόρος, εξειδικευμένη σε συνταξιοδοτικά θέματα.
12. Αγγελος Στεργίου, Καθηγητής Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλειας.
Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Διδάσκει για το Δίκαιο Κοινωνικής Ασφάλισης. Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Paris I – Panthéon- Sorbonne (1985). Η διατριβή του βραβεύτηκε από το Centre Françaisde Droit Comparé.
newsbeast, Dec 15,2015
Ετικέτες: 
