Δευτέρα, Ιανουαρίου 05, 2026

Ρεπορτάζ / Πολιτική Αεροπορία – κυβέρνηση παίζουν ξανά ζωές και τουρισμό στα ζάρια



Το χθεσινό black out στην εναέρια κυκλοφορία στην Ελλάδα, προκάλεσε μεγάλες καθυστερήσεις πτήσεων σε όλο τον κόσμο. Αλλά για όσους γνωρίζουν τις τριτοκοσμικές συνθήκες που επικρατούν, με ευθύνη της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) και της κυβέρνησης, ήταν κάτι το αναμενόμενο. «Όσο παλιώνει το σύστημα τόσο θα πολλαπλασιάζονται τα περιστατικά», σχολιάζει γνώστης της κατάστασης. Την έχει περιγράψει το Tvxs με αποκλειστικά ρεπορτάζ. 

Το πρόβλημα λύθηκε δια μαγείας, όπως… μαγικά δημιουργήθηκε, αλλά η αιτία του προβλήματος δεν έχει εντοπιστεί, σύμφωνα με πληροφορίες μας. Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας έβγαλε χθες δύο αντικρουόμενες ανακοινώσεις. 

Η πρώτη φλέρταρε με την ιδέα της επίθεσης…εξωγήινων, που πήγε να εντοπίσει «ειδικά εξοπλισμένο» αεροσκάφος: 

Αναφέρει ότι αντιμετώπισε «μαζική παρεμβολή» σχεδόν σε όλες τις συχνότητες που εξυπηρετούν το FIR Αθηνών και ταυτόχρονη πτώση των γραμμών HELLAS COM και των τηλεφωνικών γραμμών επιχειρησιακής επικοινωνίας, ενώ ο «θόρυβος» είχε μορφή συνεχούς, ακούσιας εκπομπής. 

Χαρακτηρίζει το συμβάν «πρωτοφανές» ως προς τη μαζικότητα, τη γεωγραφική έκταση και τη χρονική επιμονή. Και ότι δόθηκε εντολή σε «ειδικά εξοπλισμένο αεροσκάφος της ΥΠΑ να απογειωθεί για έρευνα παρεμβολών από αέρος». 

Πιο…προσγειωμένη, η δεύτερη ανακοίνωση αποδίδει εμμέσως ευθύνες στον ΟΤΕ, δηλώνοντας ότι «το πρόβλημα προερχόταν, κατά τις αρχικές ενδείξεις, από τηλεπικοινωνιακές υποδομές». Αλλά ο ΟΤΕ έχει ήδη ανακοινώσει ότι ο αρχικός έλεγχος δεν κατέδειξε τεχνικό πρόβλημα στα κυκλώματά του.

Στο τέλος της, η ανακοίνωση παραδέχεται ότι δεν γνωρίζει τι συνέβη: «συνεχίζεται η διερεύνηση των αιτιών, η πτήση ελέγχου συχνοτήτων με αεροσκάφος της ΥΠΑ, που συνεργάζεται στενά με τον ΟΤΕ για πλήρη τεκμηρίωση και μέτρα πρόληψης».

Ο Τζιτζικώστας παραπέμπει την Ελλάδα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο!

Η τεχνολογική καθυστέρηση των ελληνικών υποδομών αποτελεί αντικείμενο κοροϊδίας και χλεύης από τις ξένες υπηρεσίες Πολιτικής Αεροπορίας. Γειτονικές χώρες όπως η Βουλγαρία ή η Ρουμανία, που ξεκίνησαν από μειονεκτική θέση στις αρχές του 21ου αιώνα, σήμερα υπερέχουν συντριπτικά σε σχέση με την Ελλάδα.

Δεν πρόκειται μόνο για χώρες της ΕΕ: στα προηγούμενα ρεπορτάζ του Tvxs, είχε αναφερθεί ότι ανταλλακτικό για την πρόσφατη βλάβη του ραντάρ Λόφο Μερέντα, βρέθηκε στην Αίγυπτο. Προέρχεται από παλιά ραντάρ που είναι τώρα σε αχρηστία!

Η καθυστέρηση αυτή έχει μία βασική αιτία: τη διαφθορά, χωρίς προηγούμενο τα τελευταία χρόνια. Οι διαγωνισμοί για την προμήθεια του νέου εξοπλισμού κόβονται σε κομματάκια για να βολευτούν ημέτεροι. Είναι σχεδιασμένοι για μίζες, εξυπηρετήσεις και προμήθειες. Συχνά το ένα κομμάτι εξοπλισμού, αν μετά από περιπέτειες φθάσει στον προορισμό του, δεν συνεργάζεται με το άλλο.

Ούτε ένα μήνα πριν, στις 11 Δεκεμβρίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέπεμψε την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) καθώς διαπίστωσε ότι παρά τις σχετικές υποσχέσεις, «απαιτούνται διαρθρωτικές αλλαγές στον τομέα της διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας στην Ελλάδα, ο οποίος επί του παρόντος υστερεί σε σχέση με άλλα κράτη μέλη». Aρμόδιος Επίτροπος που αποφάσισε την παραπομπή είναι ο κ. Τζιτζικώστας.

Βλάβη στην εικόνα της χώρας και κίνδυνος για τις ζωές

Αρκεί μια ματιά στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, από το BBC μέχρι τους Indian Times της Ινδίας και το κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων, για να καταλάβει την κακή εικόνα που δημιουργήθηκε ξανά χθες για τον τουρισμό της χώρας.

Πληροφορίες που κυκλοφορούσαν χθες, έλεγαν ότι το πρόβλημα είχε ήδη εμφανιστεί σε μικρότερη έκταση, αλλά δεν ελήφθησαν μέτρα για να μην επαναληφθεί. Το Tvxs δεν μπόρεσε να διασταυρώσει την πληροφορία από δεύτερη πηγή και τη μεταφέρει με επιφύλαξη.

Σε κάθε περίπτωση, το τοπίο είναι αυτό: σε μία ανακοίνωση της τον Φεβρουάριο του 2024, η Ένωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Ελλάδος προειδοποιούσε, σχετικά με τις συνεχείς βλάβες στα ραντάρ:

«Αυτή τη στιγμή υπάρχουν στην Ελλάδα εγκατεστημένα περισσότερα από τέσσερα (4) διαφορετικά συστήματα επικοινωνιών, από τα οποία το νεότερο είναι 23 ετών. Τα υφιστάμενα συστήματα ραντάρ είναι εξίσου παρωχημένα, χωρίς τη δυνατότητα εύρεσης ανταλλακτικών.

Εν μέσω αυτής της κατάστασης το σύστημα της Προσέγγισης Αθηνών και του Κέντρου Ελέγχου Περιοχής Αθηνών και Μακεδονίας έχει καταγεγραμμένες δυο ολικές απώλειες της απεικόνισης ραντάρ σε διάστημα μερικών ετών και πολλές ακόμα απώλειες μικρότερης κλίμακας. Ανάλογα προβλήματα παρουσιάζονται και στη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, τη Ρόδο και την Κέρκυρα…

..Σε αντίθεση με την ντροπιαστική αυτή για τη χώρα μας εικόνα, οι γειτονικές βαλκανικές χώρες βρίσκονται έτη φωτός μπροστά από άποψη τεχνολογικού εξοπλισμού..

..Ένα χρόνο μετά την τραγωδία των Τεμπών, όχι μόνο τίποτα δεν έχει αλλάξει, όχι μόνο τα προβλήματα γιγαντώνονται».

Παρά τις προειδοποιήσεις, η κατάσταση χειροτέρευσε, με (προ)τελευταίο περιστατικό τη βλάβη στο ραντάρ που εξυπηρετεί το Ελευθέριος Βενιζέλος τον Σεπτέμβριο.

Νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 2025, με αφορμή το αεροπορικό δυστύχημα μετά από σύγκρουση στον αέρα επιβατικού αεροσκάφους με ελικόπτερο του αμερικανικού στρατού στην Ουάσινγκτον, η Ένωση Ελεγκτών σημείωνε σε ανακοίνωση της ότι στην Αθήνα, « εξαιτίας του παρωχημένου εξοπλισμού, ο Ελεγκτής που εργάζεται, δεν λαμβάνει καμία ειδοποίηση από το σύστημα ότι αεροσκάφη βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης».

Το καυτό καλοκαίρι που έρχεται

Μεγάλες καθυστερήσεις στις πτήσεις είχαν σημειωθεί και στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 2025, όταν οι ελεγκτές εναερίου κυκλοφορίας είχαν επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς εργασίας, μετά την -επικίνδυνη- υπερφόρτωση του συστήματος το καλοκαίρι.

Σε ανακοίνωσή της χθες, η Ένωση Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας θυμίζει πώς «έχει αποφασίσει ότι υπό αυτές τις συνθήκες δεν θα προσφέρει υπερεργασία την επερχόμενη καλοκαιρινή περίοδο, αφού δεν γίνεται πλέον ανεκτή η ολιγωρία των υπευθύνων που έχει οδηγήσει στο να εργαζόμαστε χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία που είναι αυτονόητα για τους συναδέλφους σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη».

Για το χθεσινό περιστατικό αναφέρει:

«Απαιτούμε από την Διοίκηση της Υ.Π.Α. τα παρακάτω:

* Να γίνει άμεσα διερεύνηση.. για να καθοριστούν τα αίτια του σημερινού συμβάντος.

* Να μας ενημερώσει για τον χρόνο πλήρους αποκατάστασης του προβλήματος, καθώς και για τις ενέργειες, στις οποίες θα προβεί για να μην επαναληφθεί».

Aν πρώτα βγάλει άκρη η ίδια η ΥΠΑ, κάτι που δεν είναι αυτονόητο.


Στέλιος Κούλογλου / tvxs.gr 







Κυριακή, Ιανουαρίου 04, 2026

Ο τρομακτικός καθρέφτης του νέου κόσμου

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου τα κακά καθεστώτα δεν ανατρέπονται από αποτελεσματικούς πολυμερείς θεσμούς, αλλά από μονομερείς πράξεις βίας. Το αποτέλεσμα είναι ένας πιο επικίνδυνος και κυνικός κόσμος 


Η τρίτη ημέρα του 2026 σημαδεύθηκε από τις επιθέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα, με αποκορύφωμα την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο  και τη μεταφορά του στη Νέα Υόρκη, για να δικαστεί με την κατηγορία της «ναρκοτρομοκρατίας». 

Χωρίς καμία διάθεση υπεράσπισης του καθεστώτος Μαδούρο, ο πειρατικός τρόπος της σύλληψης ενός προέδρου μιας χώρας είναι τρομακτικός. 

Και ακόμη πιο ανησυχητική είναι η ουσιαστική αποδοχή που φαίνεται να υπάρχει σε μια μερίδα Ευρωπαίων ηγετών-από τον Εμανουέλ Μακρόν ως τον Κυριάκο Μητσοτάκη. 

Όταν ειδικά η Ελλάδα έχει βιώσει με δραματικό τρόπο το τι σημαίνει εισβολή και κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία. Όταν ο πρόεδρος Ερντογάν έχει δώσει σαφή δείγματα γραφής με τις στρατιωτικές επεμβάσεις του και τις απειλές σε χώρες της περιοχής. 

Για να το κάνουμε πιο σαφές: ο ηγέτης  που κυβερνά το πιο ισχυρό κράτος στον κόσμο, πολιορκεί επί μήνες μια χώρα και στη συνέχεια απαγάγει τον Πρόεδρό της, χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν. Επιπλέον, τον οδηγεί και σε δίκη σε ξένη χώρα. 

Τι μας επιφυλάσσει ο ορίζοντας 

Πρέπει πλέον να στρέψουμε την προσοχή μας σε ό,τι μας επιφυλάσσει ο ορίζοντας. Όχι όσον αφορά τον επόμενο ηγέτη της Βενεζουέλας, αυτό θα έχει-καλώς ή κακώς – μικρή σημασία. Το θέμα είναι ότι το κουτί της Πανδώρας έχει πλέον ανοιχτεί για τα καλά στον κόσμο.

Γιατί να μην είναι πλέον αποδεκτό για τον Πούτιν να συλλάβει τον Ζελένσκι και να τον μεταφέρει στη Μόσχα για να δικαστεί για τρομοκρατικά εγκλήματα; Ή το Πεκίνο να απαγάγει τον πρόεδρο της Ταϊβαν, με κάποια αφορμή;

Αλλά, αν το δικαίωμα εισβολής ασκείται τόσο εύκολα και χωρίς καμία αντίσταση σε μια χώρα με περίπου 30 εκατομμύρια κατοίκους και πάνω από 900.000 τετραγωνικά μέτρα, τι εμποδίζει άλλες χώρες της Κεντρικής Αμερικής, που δεν είναι αρεστές στον «Θείο Σαμ», να δεχθούν παρόμοια εισβολή;

Τίποτα από αυτά δεν νομιμοποιεί την παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Τίποτα από αυτά δεν μετατρέπει την αμερικανική επιχείρηση σε μια δίκαιη ή νόμιμη πράξη.

Το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου τα κακά καθεστώτα δεν ανατρέπονται από αποτελεσματικούς πολυμερείς θεσμούς, αλλά από μονομερείς πράξεις βίας. Το αποτέλεσμα είναι ένας πιο επικίνδυνος και κυνικός κόσμος.

Μπορεί το διεθνές δίκαιο να υπάρχει, αλλά δεν κυβερνά πλέον. Έναν κόσμο όπου οι μεγάλες δυνάμεις επιβάλλουν το δίκαιο του ισχυρού και τα μικρά κράτη πρέπει να μάθουν να ζουν με αυτό.

Τι μας επιφυλάσσει ο ορίζοντας

Πρέπει πλέον να στρέψουμε την προσοχή μας σε ό,τι μας επιφυλάσσει ο ορίζοντας. Όχι όσον αφορά τον επόμενο ηγέτη της Βενεζουέλας, αυτό θα έχει-καλώς ή κακώς – μικρή σημασία. Το θέμα είναι ότι το κουτί της Πανδώρας έχει πλέον ανοιχτεί για τα καλά στον κόσμο.

Γιατί να μην είναι πλέον αποδεκτό για τον Πούτιν να συλλάβει τον Ζελένσκι και να τον μεταφέρει στη Μόσχα για να δικαστεί για τρομοκρατικά εγκλήματα; Ή το Πεκίνο να απαγάγει τον πρόεδρο της Ταϊβαν, με κάποια αφορμή;

Αλλά, αν το δικαίωμα εισβολής ασκείται τόσο εύκολα και χωρίς καμία αντίσταση σε μια χώρα με περίπου 30 εκατομμύρια κατοίκους και πάνω από 900.000 τετραγωνικά μέτρα, τι εμποδίζει άλλες χώρες της Κεντρικής Αμερικής, που δεν είναι αρεστές στον «Θείο Σαμ», να δεχθούν παρόμοια εισβολή;

Τίποτα από αυτά δεν νομιμοποιεί την παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Τίποτα από αυτά δεν μετατρέπει την αμερικανική επιχείρηση σε μια δίκαιη ή νόμιμη πράξη.

Το πρόβλημα είναι βαθύτερο. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου τα κακά καθεστώτα δεν ανατρέπονται από αποτελεσματικούς πολυμερείς θεσμούς, αλλά από μονομερείς πράξεις βίας. Το αποτέλεσμα είναι ένας πιο επικίνδυνος και κυνικός κόσμος.

Μπορεί το διεθνές δίκαιο να υπάρχει, αλλά δεν κυβερνά πλέον. Έναν κόσμο όπου οι μεγάλες δυνάμεις επιβάλλουν το δίκαιο του ισχυρού και τα μικρά κράτη πρέπει να μάθουν να ζουν με αυτό. 

Επιστρέφει το Δόγμα Μονρόε

Η ενέργεια του Τραμπ έχει βέβαια και εσωτερική διάσταση: Ο αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται υπό εσωτερική πίεση, γι’ αυτό και μια μικρή απόσπαση της προσοχής από την εξωτερική πολιτική πιθανότατα θα ήταν χρήσιμη, καθώς οι ΗΠΑ είναι σε προεκλογική περίοδο για τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου για την ανανέωση του Κογκρέσου.

Αλλά ο στόχος της Ουάσιγκτον είναι πολύ ευρύτερος. Ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει να επιβεβαιώσει την ηγεμονία των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική. Αναβιώνοντας με σκληρό τρόπο το «Δόγμα Μονρόε», δύο αιώνες μετά την ανακήρυξη του, τον Δεκέμβριο του 1823 από τον τότε πρόεδρο Τζέιμς Μονρόε, που ήθελε να εκδιώξει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις από την αμερικανική ήπειρο.

Τώρα, ο Τραμπ θέλει να εκδιώξει την Κίνα, τη Ρωσία και άλλες δυνάμεις από το δυτικό ημισφαίριο. Θέλει να αναδιοργανώσει τον ενεργειακό, πολιτικό και στρατηγικό χάρτη της περιοχής.

Η Βενεζουέλα, λόγω της θέσης της στον Οργανισμό Πετρελαιοεξαγωγικών Χωρών, των μεγαλύτερων στον κόσμο αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που διαθέτει και της γεωπολιτικής της ευθυγράμμισης, ήταν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι για να αγνοηθεί από την Ουάσιγκτον.

Είναι σαφές άλλωστε ότι η αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα δεν υποκινήθηκε από τις «εγκληματικές ενέργειες» που διέπραξε ο Μαδούρο, αλλά από τα άφθονα αποθέματα πετρελαίου της χώρας.

Όπως ακριβώς συνέβη με την εισβολή στο Ιράκ το 2003, φαίνεται ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδιαφέρονται μόνο για την απονομή δικαιοσύνης σε περιοχές όπου αφθονούν οι φυσικοί πόροι.

Άλλωστε, ο Τραμπ δεν είχε κανένα πρόβλημα να απονείμει χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας, Χουάν Ορλάντο Ερνάντεζ, που εξέτιε ποινή κάθειρξης 45 ετών σε αμερικανική φυλακή, κατηγορηθείς ως επικεφαλής εκτεταμένου δικτύου διακίνησης ναρκωτικών.

Αλλάζει η Λατινική Αμερική

Η Λατινική Αμερική βιώνει άλλωστε  έναν σιωπηλό, αλλά βαθύ πολιτικό μετασχηματισμό. Η Αργεντινή του Χαβιέ Μιλέι έχει ευθυγραμμιστεί πλήρως  με τις ΗΠΑ και την πολιτική ιδεολογία του Τραμπ.

Η Χιλή, με τον νέο πρόεδρό της, Χοσέ Αντόνιο Καστ φαίνεται να νοσταλγεί τον …Πινοσέτ.

Η Βολιβία,ο Ισημερινός και η Ονδούρα ευθυγραμμίζονται όλο και περισσότερο με την Ουάσιγκτον σε θέματα ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής.

Η Βραζιλία, επίσης, εισέρχεται σε έναν αποφασιστικό εκλογικό κύκλο φέτος και η Ουάσιγκτον τον παρακολουθεί με αυξημένη προσοχή. Φυσικά, δεν αναμένεται καμία δυναμική παρέμβαση, αλλά θα ήταν αφελές να αποκλειστεί μια προσπάθεια πολιτικής επιρροής, άμεσης ή έμμεσης, από τον Τραμπ και τον κύκλο του. Η Βραζιλία είναι πολύ σημαντική για τη στρατηγική του ημισφαιρίου των ΗΠΑ για να μείνει εκτός αυτής της αρένας. Η πολιτική αναμέτρηση της Βραζιλίας θα αποτελέσει επίσης ένα συμβολικό πεδίο μάχης μεταξύ δύο μοντέλων Λατινικής Αμερικής: το ένα πιο ευθυγραμμισμένο με την Ουάσινγκτον και το άλλο πιο αυτόνομο, αλλά ολοένα και πιο εύθραυστο.

Η Βενεζουέλα σήμερα είναι ένας καθρέφτης ενός κόσμου χωρίς κανόνες, που στέλνει το διεθνές δίκαιο στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Και αυτό θα πρέπει  να μας ανησυχεί πολύ περισσότερο, παρά να μας καθησυχάζει…


Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr





Παρασκευή, Ιανουαρίου 02, 2026

Η Ρόδος υποδέχθηκε σήμερα την πρώτη άφιξη κρουαζιερόπλοιου στην Ελλάδα για το 2026 (Photos)



Η Ρόδος υποδέχθηκε σήμερα, Παρασκευή 2 Ιανουαρίου, το πρώτο κρουαζιερόπλοιο για το 2026 που έκανε «ποδαρικό» στο τουριστικό λιμάνι του νησιού και ταυτόχρονα στην Ελλάδα. Πρόκειται για το εντυπωσιακό Viking Vesta της εταιρείας Viking Cruises, το οποίο κατέπλευσε μεταφέροντας 949 επιβάτες, στην πλειονότητά τους Αμερικανούς πολίτες. 

Το κρουαζιερόπλοιο προσέγγισε το τουριστικό λιμάνι της Ρόδου στις 6:19 το πρωί, προερχόμενο από το Κουσάντασι της Τουρκίας, και θα παραμείνει στο νησί έως το απόγευμα, οπότε και θα αναχωρήσει για τον επόμενο σταθμό του ταξιδιού του, το Ηράκλειο της Κρήτης. 


Ο Δήμος Ρόδου πραγματοποίησε την καθιερωμένη επίσημη υποδοχή στον κυβερνήτη, τους αξιωματικούς, το πλήρωμα και φυσικά στους επιβάτες. Παραβρέθηκαν ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Νότιας Δωδεκανήσου Βασίλης Βαγιανάκης, ο αντιδήμαρχος Επικοινωνίας Γιώργος Πάττας, ο διευθύνων σύμβουλος του Οργανισμού Προώθησης Ροδιακού Τουρισμού (ΠΡΟΤΟΥΡ) Αναστάσιος Κωνσταντάρος, η διευθύντρια Τεχνικών Έργων του ΔΛΤ Μαρίκα Δεληγιάννη, η προϊσταμένη του Τμήματος Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων του Δήμου Ρόδου Μαρία-Αγάπη Καραμπίνη, καθώς επίσης ο προϊστάμενος προβολής προώθησης και πληροφόρησης της Διεύθυνσης Τουρισμού Βλάσης Φακιόλης. 


Επίσης, στην υποδοχή παραβρέθηκε η κεντρική λιμενάρχης Ρόδου Μαρία Κηποσόγλου, ο διοικητής της 8ης Περιφερειακής Διοίκησης Λ.Σ. – ΕΛ.ΑΚΤ. Δημήτρης Ζαραζάνης, ο υπεύθυνος ασφάλειας του τουριστικού λιμένα Ρόδου Παναγιώτης Ντόκος, ο ναυτιλιακός πράκτορας Παύλος Γεωργιάδης, εκπρόσωπος του Τελωνείου και του τμήματος Ελέγχου Διαβατηρίων.

Ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Ν. Δωδεκανήσου Βασίλης Βαγιανάκης και ο αντιδήμαρχος Επικοινωνίας Γιώργος Πάττας αντάλλαξαν αναμνηστικές πλακέτες και δώρα με τον πλοίαρχο του κρουαζιερόπλοιου, Anders Gillis Steen. Ακολούθησε κοπή βασιλόπιτας, προσφορά του κ. Γεωργιάδη, με το φλουρί να κερδίζει ο ύπαρχος του πλοίου Rolf Fredrik Malmberg, στον οποίο προσφέρθηκε αναμνηστικό δώρο. 


Στελέχη της Διεύθυνσης Τουρισμού του Δήμου Ρόδου πρόσφεραν στους επισκέπτες έντυπο και ψηφιακό πληροφοριακό υλικό για το νησί, καθώς και παραδοσιακά μελεκούνια. Ο κυβερνήτης του πλοίου και οι πρώτοι επισκέπτες της Ρόδου δήλωσαν ενθουσιασμένοι από το θερμό καλωσόρισμα και ευχαρίστησαν τους διοργανωτές για την άψογη υποδοχή.


Το 2026 προδιαγράφεται ως μια ιδιαίτερα δυναμική χρονιά για τον θαλάσσιο τουρισμό στη Ρόδο, η οποία αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς κρουαζιέρας της χώρας. Ο Δήμος Ρόδου, ο ΠΡΟΤΟΥΡ και το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο συνεχίζουν να εργάζονται συστηματικά για την περαιτέρω ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού, την αναβάθμιση και ενίσχυση των λιμενικών υποδομών. 

Πηγή: tornosnews.gr 

«Έφυγε» ο Μιλτιάδης Λογοθέτης


 

Ο άνθρωπος που κατέγραψε, δίδαξε και υπερασπίστηκε τα Δωδεκάνησα - 

Σε ηλικία 95 ετών έφυγε από τη ζωή ο Μιλτιάδης Λογοθέτης, μια εμβληματική μορφή των γραμμάτων, της έρευνας και της πανεπιστημιακής ζωής της Δωδεκανήσου. Ένας άνθρωπος που συνέδεσε τη διαδρομή του με τη Ρόδο, τη Νίσυρο και ολόκληρο τον νησιωτικό χώρο του Αιγαίου, όχι μόνο ως επιστήμονας και δάσκαλος, αλλά ως ακούραστος καταγραφέας της ιστορικής μνήμης, της οικονομικής ζωής και των θεσμών του τόπου. 

Ο Μιλτιάδης Λογοθέτης γεννήθηκε το 1930 στο Βρασώβ της Ρουμανίας από γονείς δωδεκανησιακής / νισυριακής καταγωγής και έζησε την πρώτη παιδική ηλικία και τα προσχολικά του χρόνια στην κοσμοπολίτικη παροικία.Το 1936 πήγε για πρώτη φορά σχολείο στο Γερμανικό Σχολείο του Βρασώβ. Όμως ήδη από την επόμενη χρονιά, λόγω θανάτου του πατέρα, η μητέρα του παλιννόστησε με τους δύο γιους της στον τόπο καταγωγής στη Νίσυρο, όπου ο Μιλτιάδης, το 1947 τελείωσε το αρχικά ιταλόφωνο και στη συνέχεια ελληνόφωνο Σχολαρχείο (Ομήρειος Κοινοτική Σχολή Νισύρου) και στη συνέχεια η μητέρα με τους γιους μετακινήθηκαν στη Ρόδο, όπου το 1949 ο Μ.Λ. έλαβε το Απολυτήριο του Βενετοκλείου Γυμνασίου Ρόδου. 

Τόσο στη διάρκεια του σχολείου στη Νίσυρο όσο και στο γυμνάσιο στη Ρόδο, λόγω μηδενικών πόρων της οικογένειας, ο Μιλτιάδης έπρεπε να συμπληρώνει το εισόδημα της οικογένειας με παράλληλη απασχόληση. Είναι οι εποχές όπου η παιδική εργασία είναι καλοδεχούμενη στήριξη της οικογένειας. Η συνεχής εργασία / η συνεχής αναζήτησης εργασίας, οι σπουδές στην Πάντειο, οι μεταπτυχιακές σπουδές, οι επιμορφώσεις, η διδακτορική διατριβή, η ζωή στην αρχικά ιταλοκρατούμενη Ρόδο, στην ελληνική Αθήνα και στην ελληνική Ρόδο μετά την ενσωμάτωση είναι τα παράλληλα σύμπαντα μέσα στα οποία έζησε, σπούδασε, εργάστηκε ο Μιλτιάδης Λογοθέτης. 

Από νωρίς, η ενασχόλησή του προσανατολίστηκε και εδραιώθηκε σε θέματα και θεσμούς που αφορούν την οικονομική ανάπτυξη της Ρόδου, μέσω της βαριάς της βιομηχανίας, τον τουρισμό. Η διδακτορική του διατριβή αφορά τον τουρισμό στη Δωδεκάνησο και είναι η πρώτη διδακτορική στην Ελλάδα στο θέμα αυτό. Οι εργασιακές του εμπειρίες αποκτήθηκαν σε διευθυντικές θέσεις, θέσεις συμβούλου, αλλά και εκπαιδευτικές θέσεις με διδασκαλία σε σχολές διαφόρων επιπέδων και τύπων, όπως και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.Παράλληλα, ο Μιλτιάδης Λογοθέτης κτίζει συστηματικά το αρχείο του σχετικά με οικονομικές δραστηριότητες της Δωδεκανήσου, της Ρόδου, του τόπου καταγωγής του και γράφει, γράφει, γράφει. 

Τα κείμενά του, σε αυτόνομες εκδόσεις ή σε συλλογικούς τόμους καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα με θέματα σχετικά με την οικονομία του τόπου, ειδικότερα με τον τουρισμό, αλλά και με την ιστορία του.Eπιλεκτικά παρατίθενται τα εξής:Η Ομήρειος Κοινοτική Σχολή Μανδρακίου Νισύρου στα χρόνια της δουλείας (1909-1945), 2007Οι κοινοτικοί θεσμοί στα Δωδεκάνησα κατά την περίοδο της δουλείας 1522-1945, (υπό έκδοση)Ο Δωδεκανησιακός Τύπος (1848-2008) – Συμβολή στη νεότερη και σύγχρονη ιστορία της Δωδεκανήσου, τόμος Α΄ (Ρόδος), τόμος Β΄ (Λοιπά Δωδεκάνησα), τόμος Γ΄ (Διασπορά), 2010, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (2012) και Βραβείο Μοσκόβη του Δήμου Αθηναίων (2011)Το Χρονικό μίας οικογένειας (2012)Τα έργα 1, 2, 3, 4 (και ιδιαίτερα το τρίτομο έργο αρ. 3) αντλούν από το αρχείο του Μιλτιάδη Λογοθέτη και από την έρευνά του σε άλλα δημόσια και ιδιωτικά αρχεία και φωτίζουν πλευρές και θεσμούς του τόπου (π.χ. ο τύπος στη Δωδεκάνησο και στη διασπορά), προσφέρονται δε για περεταίρω έρευνα. 

Αξίζει να σταθούμε στο έργο αρ. 4 (Το Χρονικό μίας οικογένειας). Το έργο αυτό περιγράφει μέσα σε πολύ σαφή ιστορικά, κοινωνικά, πολιτισμικά, γεωγραφικά, γλωσσικά πλαίσια τις κινήσεις των μελών της οικογένειας Λογοθέτη (τρεις γενεές) από τη γενέτειρα, που είναι η μικροσκοπική και περίκλειστη Νίσυρος, στη Μικρά Ασία, στην Κωνσταντινούπολη, στην Οδησσό, στη Ρουμανία (Βαρσώβ) και πάλι πίσω στη Νίσυρο, στη Ρόδο, στην Αθήνα. Την κοινωνική οργάνωση των νησιών στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, τις οικονομικές και γεωκτημονικές δραστηριότητες στην μικρασιατική ακτή, τις πολλές γλώσσες που απάρτιζαν το γλωσσικό ρεπερτόριο των συνεχώς μετακινούμενων νησιωτών, τα σχολικά συστήματα, την εκκλησία ως πόλο κοινωνικής συσπείρωσης, τη ζωή στον τόπο σου, όταν αυτός αλλάζει χέρια. 

Για το έργο αρ. 3, ο Μιλτιάδης Λογοθέτης τιμήθηκε εις διπλούν: Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών (2012) και Βραβείο Μοσκόβη του Δήμου Αθηναίων (2011)Γενικά ο Μιλτιάδης Λογοθέτης είναι χορτασμένος από διακρίσεις τόσο από θεσμούς του κύρους της Ακαδημίας Αθηνών όσο και από μικρότερους φορείς.Η εμπλοκή του Μιλτιάδη Λογοθέτη στην διεκδίκηση ίδρυσης πανεπιστημιακών τμημάτων στη Ρόδο ήρθε φυσικώ τω τρόπω.Ο Μιλτιάδης Λογοθέτης, στις καλές εποχές της τουριστικής ανάπτυξης της Ρόδου διέβλεψε ότι η οικονομική ανάπτυξη της Ρόδου δεν αρκεί. Χρειαζόταν, και μάλιστα επειγόντως, ανάπτυξη της μορφωτικής υποδομής / θωράκισης του τόπου. Η στήριξη του στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, ώστε αυτό να ιδρυθεί και η έγνοια του για την ανάπτυξή του είναι συνεχής και ειλικρινής. 


Με πληροφορίες από τη Ροδιακή. 

Διαβάστε ακόμα: Το Βιβλίο για το “Τουριστικό κύκλωμα” πανελλήνιου ενδιαφέροντος εκδόθηκε στη Ρόδο (Video) => https://rodorama.blogspot.com/2024/02/video.html

Πέμπτη, Ιανουαρίου 01, 2026

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 31, 2025

«Εμποροι ελπίδας»

Ο μεγάλος κίνδυνος στην πολιτική, είναι η ελπίδα να γίνει ένα εργαλείο χειραγώγησης των πολιτών, από κάθε λογής πολιτικούς 



Παραμονή Πρωτοχρονιάς και οι ευχές για το νέο χρόνο είναι κυρίως, γεμάτες ελπίδα. Αλλωστε, όπως έλεγε και ο Ευριπίδης στην τραγωδία «Υψιπύλη», «Αελπτον ουδέν, πάντα δε ελπίζειν χρεών»-Τίποτε δεν είναι χωρίς ελπίδα, πάντα πρέπει να ελπίζουμε. 

Η ελπίδα είναι το αίσθημα εμπιστοσύνης στο μέλλον, το οποίο οδηγεί σε μια ήρεμη προσμονή για την πραγματοποίηση των ονείρων μας. Για αυτό και ο Αριστοτέλης χαρακτήριζε την ελπίδα ως «το όνειρο του ανθρώπου, που έχει ξυπνήσει». 

Το έδειξε και η τελευταία δημοσκόπηση της Pulse για τα  κριτήρια επιλογής ψήφου των πολιτών. Όπως προκύπτει, το βασικό κριτήριο επιλογής ψήφου των πολιτών είναι η προοπτική και η ελπίδα σε ότι αφορά την καθημερινότητά τους. Ο ένας στους δύο θα ψηφίσει με βάση την ελπιδα, ενώ πολύ χαμηλότερα, στο 22%, είναι το κριτήριο της σιγουριάς 

Σήμερα όμως, ο φόβος, η δυσπιστία και η αποθάρρυνση – το ακριβώς αντίθετο της ελπίδας – βασιλεύουν παντού. Η συλλογική απαισιοδοξία γίνεται viral. 

Πόλεμοι πραγματικοί και κοινωνικοί, ανισότητες που διευρύνονται συνεχώς, φτώχεια που εξαπλώνεται, ο μισθός που τελειώνει πολύ πριν τον μήνα… Φαινόμενα που έχουν αποσταθεροποιήσει την έννοια της ελπίδας. Αν δεν την έχουν σκοτώσει κιόλας! 

Αλλά, όταν ο στρατός χάνει την ελπίδα, ο πόλεμος χάνεται. Οταν ο λαός χάνει την πίστη του, το πολιτικό καθεστώς πέφτει. 

Ο Βοναπάρτης και η «αγορά» ελπίδας 

Ο Ναπολέων Βοναπάρτης το κατάλαβε αυτό καλά όταν κατά τη διάρκεια της ιταλικής εκστρατείας, σε ηλικία μόλις 28 ετών, δήλωνε: «  Μπορείς να ηγηθείς ενός λαού μόνο δείχνοντάς του ένα μέλλον: ένας ηγέτης είναι έμπορος ελπίδας». 

Ως αποτέλεσμα, οι στρατιώτες του ήταν έτοιμοι να τον ακολουθήσουν οπουδήποτε και να πεθάνουν στη μάχη γι’ αυτόν. 

Πράγματι, ο όρος του Ναπολέοντα, «έμπορος ελπίδας», υποδηλώνει ότι το να έχεις απλώς ένα όραμα δεν είναι αρκετό. Οι ηγέτες πρέπει επίσης να μπορούν να κάνουν τους πολίτες να πιστέψουν σε αυτό το όραμα,να το αγκαλιάσουν, να το ενσωματώσουν – εν ολίγοις, να το «αγοράσουν». 

Γιατί η απουσία ελπίδας γεννά κυνισμό, απάθεια, ακόμη και αυταρχισμό, γιατί αν τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, τότε όλα επιτρέπονται. 

«Εργαλείο χειραγώγησης 

Ο μεγάλος κίνδυνος όμως στην πολιτική, είναι η ελπίδα να γίνει ένα εργαλείο χειραγώγησης των πολιτών, από κάθε λογής πολιτικούς. Με αόριστες υποσχέσεις, με συνεχώς αναβαλλόμενες προσδοκίες. Τα παραδείγματα πολλά –από το παρελθόν και το παρόν. 

Καλή ώρα οι «ελπίδες» που προσφέρονται αφειδώς στους αγρότες για την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, αν φυσικά αποσύρουν τα μπλόκα. 

Είναι πραγματικές οι υποσχέσεις; Οι περισσότεροι αγρότες δεν φαίνεται να πείθονται. Φοβούνται ότι πρόκειται για υποσχέσεις κενές περιεχομένου. Οταν μάλιστα συνοδεύονται από την ξαφνική στοχοποίηση κάποιων αγροτοσυνδικαλιστών, που πρωτοστατούν στα μπλόκα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι η προτεινόμενη ελπίδα αντιπροσωπεύει ένα είδος προδοσίας του αγώνα τους. Και αυτό απογοητεύει  και αποξενώνει. Οχι μόνο από την κυβέρνηση, αλλά και από την πολιτική και το σύστημα, γενικότερα. 

Διάβρωση της ελπίδας 

Πολλοί διαγιγνώσκουν άλλωστε μια γενικότερη διάβρωση της σύγχρονης πολιτικής ελπίδας. Ενάντια στο σύνολο του πολιτικού συστήματος, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να αποστασιοποιούνται από την πολιτική. Γιατί βλέπουν την πολιτική να ολισθαίνει στην τεχνοκρατία, πιστεύοντας ότι μπορεί να αναθέσει πολλές στρατηγικές αποφάσεις στους ισχυρούς αλγόριθμους της Τεχνητής Νοημοσύνης. Από την άλλη,ενισχύεται ένα είδος συναισθηματικού λαϊκισμού, που προσφέρει τα πάντα και τίποτα.

Ολα αυτά τα φαινόμενα συνδέονται και με τα κίνητρα όσων νέων ή παλιών πολιτικών εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή. Σα να θέτουν το ερώτημα:  γιατί θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά, τι νόημα δίνουν στις πράξεις τους.

Γιατί η προσφερόμενη ελπίδα δεν συμπίπτει με την επιτυχία, αλλά με την πίστη στις αξίες μας. Ακόμα κι αν η ελπίδα της πολιτικής ως συστήματος μπορεί να εξασθενεί, η ελπίδα του πολιτικού σε προσωπικό επίπεδο αποτελεί ηθική προϋπόθεση: χωρίς αυτήν, η πολιτική γίνεται καθαρά «συναλλακτική πράξη», δούναι και λαβείν. 

Ένας πολιτικός άλλωστε, μπορεί να χάσει εκλογές, να δει μεταρρυθμίσεις να διαλύονται, να υποστεί επώδυνους συμβιβασμούς και παρόλα αυτά να μην χάσει την ελπίδα, αν αυτό δεν συνδέεται με το άμεσο αποτέλεσμα αλλά με την ίδια την αξιοπρέπεια της πολιτικής δράσης.

«Να θέλεις αυτό που κάνεις»

Η ελπίδα του πολιτικού, σε προσωπικό επίπεδο, είναι η ικανότητα να ενεργεί χωρίς εγγύηση επιτυχίας, η προθυμία να ξεκινήσει από την αρχή μετά την ήττα, η άρνηση να υποβιβάσει το «καλό»,  σε προεκλογικούς υπολογισμούς. Μπορεί να αποτύχει, χωρίς να αισθάνεται άχρηστος. Αυτό θα καθιστούσε μάλιστα τους πολιτικούς λιγότερο ευάλωτους σε εκβιασμούς και στο δέλεαρ των κάθε λογής «συμφερόντων».

Για να παραφράσουμε το περίφημο απόφθεγμα του Ζαν Πολ Σαρτρ που έγινε σύμβολο του υπαρξισμού: «Ευτυχία δεν είναι να κάνεις αυτό που θέλεις, αλλά να θέλεις αυτό που κάνεις».

Η κεντρική του ιδέα είναι ότι δεν είμαστε απλώς θύματα των περιστάσεων: η ελπίδα και η ελευθερία έγκειται στον τρόπο που επιλέγουμε να ζήσουμε ή να «πολιτευθούμε»…


Μιχάλης Ψύλος / naftemporiki.gr

Τρίτη, Δεκεμβρίου 30, 2025

Ρόδος: Διεθνής διαγωνισμός για ψηφιακή ξενάγηση στην Παλιά Πόλη


 

Ο Δήμος Ρόδου προκήρυξε διεθνή ανοικτό ηλεκτρονικό διαγωνισμό για την υλοποίηση του έργου «Ψηφιακός οδηγός περιήγησης στην Παλιά Πόλη της Ρόδου», με προϋπολογισμό 200.000 ευρώ. Κριτήριο ανάθεσης αποτελεί η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά, βάσει βέλτιστης σχέσης ποιότητας – τιμής, ενώ ως καταληκτική ημερομηνία υποβολής προσφορών ορίζεται η 26η Ιανουαρίου 2026 και ώρα 15.00. 

Το έργο αφορά τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου ψηφιακού συστήματος προβολής και ανάδειξης του πολιτιστικού αποθέματος της Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου, η οποία από το 1988 αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Στο πλαίσιο του έργου, μετά από αναλυτική καταγραφή και τεκμηρίωση, θα επιλεγούν συνολικά 100 σημεία ενδιαφέροντος, τα οποία θα προβληθούν μέσω ειδικής διαδικτυακής πύλης και συναφών ψηφιακών εφαρμογών. 

Στόχος της πρότασης είναι η ψηφιακή ανάδειξη της ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας της Μεσαιωνικής Πόλης με σύγχρονες, καινοτόμες και συνδυαστικές δράσεις, που αποσκοπούν στην ποιοτική αναβάθμιση της εμπειρίας των επισκεπτών, στο τουριστικό rebranding της πόλης και στη μεγιστοποίηση του πολλαπλασιαστικού οφέλους τόσο για τους επισκέπτες όσο και για την τοπική οικονομία. Το έργο έρχεται να συμπληρώσει και να αξιοποιήσει προηγούμενες αντίστοιχες δράσεις που έχουν υλοποιηθεί στη Ρόδο, εντασσόμενο στη συνολική στρατηγική του Δήμου και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου για την ανάδειξη και προβολή των πολιτιστικών πόρων. 

Πέραν της ψηφιακής προβολής, το έργο περιλαμβάνει την ανάπτυξη διαδραστικού παιχνιδιού περιήγησης και ανακάλυψης της Μεσαιωνικής Πόλης, προσφέροντας μία βιωματική εμπειρία ξενάγησης και πλοήγησης. Μέσω κινητών συσκευών, οι επισκέπτες θα έχουν πρόσβαση σε ψηφιακό υλικό, όπως φωτογραφίες και βίντεο, το οποίο θα ενισχύει τη διάδραση και τον διάλογο κατά τη διάρκεια της περιήγησης. Παράλληλα, με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, οι χρήστες θα μπορούν να απευθύνονται σε εικονικό ξεναγό – bot, αντλώντας πληροφορίες για τη Μεσαιωνική Πόλη και συνδέοντας το ιστορικό παρελθόν με το σύγχρονο πολιτιστικό αποτύπωμα της Ρόδου με παιγνιώδη και έξυπνο τρόπο. 

Το έργο απευθύνεται σε ευρύ φάσμα κοινού, συμπεριλαμβανομένων κατοίκων της Ρόδου, ομογενών, τουριστών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, επισκεπτών ειδικών ενδιαφερόντων, ηλικιωμένων, νέων, μαθητών, φοιτητών και ερευνητών. Όλο το ψηφιακό περιεχόμενο θα είναι ελεύθερα προσβάσιμο και δωρεάν, δεν θα παράγει έσοδα και θα παρέχει ουδέτερη και αμερόληπτη πληροφόρηση για τη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου. 

Στο πλαίσιο του έργου προβλέπεται η παραγωγή εκτεταμένου ψηφιακού περιεχομένου, που περιλαμβάνει συλλογή και τεκμηρίωση υλικού, συγγραφή σεναρίων εμπειριών περιήγησης, δημιουργία φωτογραφικού και βιντεοληπτικού υλικού, λήψεις drone και 360° βίντεο, ανάπτυξη διαδικτυακού τόπου προβολής, δημιουργία τρισδιάστατων μοντέλων, εφαρμογή περιήγησης για έξυπνες συσκευές, διαδραστικό παιχνίδι επιβράβευσης με τεχνολογίες επαυξημένης πραγματικότητας και τεχνητής νοημοσύνης με τίτλο «Ανακαλύψτε τη Μεσαιωνική Πόλη», εφαρμογή εικονικής πραγματικότητας, μεταφράσεις κειμένων από τα ελληνικά σε τρεις ξένες γλώσσες, εκπαίδευση προσωπικού, πιλοτική λειτουργία και δράσεις δημοσιότητας. 

Η διαδικτυακή πύλη θα οργανώνεται θεματικά, περιλαμβάνοντας ενότητες όπως η ιστορία της Ρόδου και της Μεσαιωνικής Πόλης, η αρχιτεκτονική και τα μνημεία, οι Ιωαννίτες Ιππότες, ιστορίες και θρύλοι, εκπαιδευτικός και θρησκευτικός τουρισμός, εφαρμογές εικονικής πραγματικότητας και διαδραστικές εμπειρίες «παίξε και ανακάλυψε». Για κάθε σημείο ενδιαφέροντος θα παρέχεται κείμενο περιγραφής 150 έως 200 λέξεων, συνοδευόμενο από μία έως τρεις αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες. 

Μεταξύ των μνημείων που κατ’ ελάχιστο θα ενταχθούν στον ψηφιακό κόμβο περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, η οδός Ιπποτών, οι πύλες της Μεσαιωνικής Πόλης, εκκλησίες, τζαμιά, προμαχώνες, πύργοι, δημόσια κτήρια, λιμάνια και χώροι πολιτισμού, με το σύνολο των αναφορών να είναι ενδεικτικό και να εξειδικεύεται περαιτέρω στο τεύχος δημοπράτησης.

Τέλος, στο πλαίσιο του έργου θα αναπτυχθούν τουλάχιστον τέσσερα θεματικά σενάρια περιήγησης, προσαρμοσμένα σε διαφορετικές κατηγορίες κοινού, τα οποία θα αποτελέσουν τη βάση για την ανάπτυξη των ψηφιακών εφαρμογών και των βιωματικών εμπειριών που φιλοδοξούν να μετατρέψουν τη Ρόδο σε πεδίο μιας νέας, σύγχρονης πολιτιστικής εμπειρίας. 


Σοφία Κοντογιάννη / tornosnews.gr           

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More