Τρίτη, Ιουνίου 30, 2026
Αν διαμορφωθεί ένα δίλημμα του τύπου “να φύγει ο Μητσοτάκης” ή “να μην ξανάρθει ο Τσίπρας”, οι πολλοί δεν θα ψήφιζαν με κριτήριο το φόβο του παρελθόντος
Πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια κυριαρχίας της θεωρίας του «ενάμισι κόμματος», η οποία εξυπηρετούσε τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τρία χρόνια πολιτικής και δημοσκοπικής στασιμότητας. Με τον πρωθυπουργό και το κόμμα του- παρά τη μεγάλη υποχώρησή τους, που επιβεβαιώθηκε με το 28% των ευρωεκλογών του 2024- να μην απειλούνται από κανέναν αντίπαλο: ο ΣΥΡΙΖΑ εξαερωνόταν μετά την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ αδυνατούσε να παίξει το ρόλο του κόμματος εξουσίας καθηλωμένο σε μικρομεσαία ποσοστά(σκάρτο 13% το τελευταίο).
Εδώ και ένα μήνα η εικόνα αυτή άρχισε να αλλάζει με την επανεμφάνιση του Τσίπρα και την ίδρυση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξής (του). Ο πρώην πρωθυπουργός και το κόμμα του άλλαξαν (πρώτα) το τοπίο στην αντιπολίτευση και (μετά) το συνολικότερο, καθώς η «βελόνα» κινείται ανοδικά και αρχίζει να πλησιάζει εκείνη της ΝΔ.
Η τάση αυτή αποδόθηκε στην αρχή στο «φούσκωμα» που παρατηρείται άμα τη εμφανίσει νέων κομμάτων. Εύλογο. Όμως, οι δημοσκοπικές καταγραφές δείχνουν ότι μάλλον δεν είναι κάτι συγκυριακό και δεν φαίνεται να έρχεται «ξεφούσκωμα». Αντίθετα, ορισμένες καταγραφές δείχνουν ότι πλησιάζει τη ΝΔ σε απόσταση μονοψήφιας διαφοράς. Τον Σεπτέμβριο θα έχουμε ασφαλέστερα δείγματα και συμπεράσματα.
Η εξέλιξη αυτή ερμηνεύεται από φιλοκυβερνητικούς αναλυτές σαν συμφέρουσα για τον πρωθυπουργό και το κόμμα του. Η επιστροφή Τσίπρα- λένε- θα τρομάξει, λόγω παρελθόντος, αναποφάσιστους ψηφοφόρους, οι οποίοι στο τέλος θα ξαναπάνε στην κάλπη της ΝΔ.
Επ’ αυτού χωράνε δύο παρατηρήσεις:
1.Αν είναι σωστή η ερμηνεία του «μπαμπούλα Τσίπρα», τότε αυτός θα πλήξει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ήλπιζε ότι, απόντος του Τσίπρα, θα μπορούσε να αποσπάσει από τη ΝΔ «κεντρώους» δυσαρεστημένους ψηφοφόρους.
2.Το παρελθόν δεν κυνηγάει πια τον Τσίπρα περισσότερο απ’ ό,τι κυνηγάει το παρόν τον Μητσοτάκη. Η τετραετία 2015-2019 έχει ήδη κριθεί σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και ο Τσίπρας έχει πληρώσει το κόστος. Αντίθετα, η εφταετία 2019-2026 θα κριθεί τώρα, στις προσεχείς εκλογές, τώρα θα πληρώσει ο Μητσοτάκης.
Όσοι θα ποντάρουν ξανά στο παρελθόν του Τσίπρα μπορεί να εκπλαγούν δυσάρεστα. Για δύο λόγους.
Πρώτον, διότι η ζωή της πλειοψηφίας των πολιτών έχει χειροτερέψει τα τελευταία χρόνια (ακρίβεια, κρίση στέγης) και αυτό το λένε οι ίδιοι στις έρευνες. Και
Δεύτερον, διότι σε όλες τις έρευνες η μεγάλη πλειοψηφία(περίπου 70%) προτάσσει το αίτημα αλλαγής κυβέρνησης.
Αν αυτό το αίτημα καταστεί κεντρικό, τότε καμιά αναφορά σε μπαμπούλα του παρελθόντος δεν θα μπορέσει να το αντιμετωπίσει. Συνήθως οι ψηφοφόροι τιμωρούν το παρόν(όχι το παρελθόν, που το έχουν ήδη τιμωρήσει) και ψηφίζουν για το μέλλον.
Σχηματικά θα λέγαμε ότι, αν διαμορφωθεί ένα δίλημμα του τύπου «να φύγει ο Μητσοτάκης» ή «να μην ξανάρθει ο Τσίπρας», οι πολλοί δεν θα ψήφιζαν με κριτήριο το φόβο του παρελθόντος.
Αν, δηλαδή, οι ψηφοφόροι τεθούν μπροστά στο δίλημμα να επιλέξουν «το μη χείρον», μπορεί να ελλοχεύουν εκπλήξεις, που αυτήν τη στιγμή δεν ανιχνεύονται…
Πηγή: Γιώργος Καρελιάς / news247.gr
Ετικέτες: 
.jpg)
